Hey barvrouw, doe ons nog eens zo’n avond!

Hey barvrouw, doe ons nog eens zo’n avond!

Laten we er niet om heen draaien. Mazzelaars is ons ticket naar vrijheid. Doordeweeks gevangen door burgerlijke rituelen. Vuilnisbakken buiten zetten, stofzuigen en de vaatwasser inruimen. Eenmaal per week komen wij uit onze cocons om onze ware aard te laten zien. Dartelende vlinders, ruim dertig jaar oud maar geestelijk hebben wij de pubertijd nooit verlaten.

De avond begon rommelig. Er was veel publiek op de been, zelfs uit het verre oosten. De tribune was goed gevuld maar regelmatig was het publiek het niet eens met wat er op het veld gebeurde. Zelfs de moeder van de scheidsrechter moest het ontgelden. Toen men zelfs een prullenbak het veld op gooide en de plas niet meer kon ophouden, was scheidsrechter Patrick er wel klaar mee. Hij zag zijn kans schoon en gaf een lengtegenoot, van amper 13 jaar, onder uit de zak. Dat zal de vlegels leren.

Na de wedstrijd, helaas ruim verloren, hadden de vlegels zich vermenigvuldigd en stonden ze ons op te wachten voor handtekeningen. Arrogant als we zijn, weigerde wij, en gaven wij aan dat wij de steun van het publiek miste. Kritiek op ons is goed, en vaak terecht, maar juist in slechte tijden kunnen wij support gebruiken.

Gelukkig vonden wij troost in de moederschoot van de bierstube. Weinig mensen aanwezig maar gevuld met liefde en goede zin vonden wij de waardige afsluiting die onze vrije avond verdiende. Wij fladderden na afloop weer naar huis met het hoofd vol mooie herinneringen. Morgen niet vergeten de bakken buiten te zetten en maandag mogen we weer.

Verslag door: Jack de Klerk

Sorry, comments are closed for this post.

MENU